กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 29 ผมเขียวผู้ตามเอาใจ
“ฉินไห่หยาง บริษัทเราไม่ต้อนรับคนนอกเข้ามา!”
“งั้นฉันก็ไม่เข้าไปก็ได้ ฉันจะไปรอในรถ พอนายออกมา เรากินข้าวเย็นด้วยกัน”
“อ้อ งั้นก็รอไป”
หลินล่างที่อยู่ชั้นหนึ่งรอให้ฉินไห่หยางพุ่งเข้ามา แล้วหาจังหวะคุยกับอีกฝ่ายอยู่แล้ว
ผลคืออีกฝ่ายไม่เข้ามา
มองไอ้หมอนั่นที่หัวมีสีเขียว ๆ แดง ๆ อยู่เต็มหัวตรงประตู เหมือนเก็กโกในวาโลแรนต์อย่างนั้นแหละ
เชื่อฟังขนาดนี้เลยเหรอ? แบบนี้ถูกต้องแล้วหรือ
หลินล่างยังคิดจะเริ่มบทสนทนากับฉินไห่หยางแบบตั้งรับ ซึ่งสะดวกต่อการควบคุมจังหวะ
ผลคือไม่มีโอกาส