กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ระหว่างทางที่สวีซื่อไป นางยังคงโมโหอยู่ “ผู้ชายน่ะคิดเรื่องง่าย ๆ ไปเสียหมด หากเราไม่ยืนกรานต่อสู้กันบ้าง พวกเขาจะมองล่าเหมยของเราอย่างไร จะมองตระกูลซ่งของเราอย่างไร?”
ถึงแม้ตระกูลหลี่ของเขาจะเป็นคนในตำบลและมีฐานะอยู่บ้าง ล่าเหมยก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากัน เหตุใดจึงจะไม่คู่ควรกันเล่า?
ตู้เฉี่ยวเหนียงรู้สึกว่าคำพูดของนางมีเหตุผล “ถึงจะอยากอุ้มหลานชาย จะขาดไม่กี่เดือนนี้ไปได้หรือ? หากบ้านเราไม่ตกลงเรื่องแต่งงานนี้ นางจะไปอุ้มหลานชายได้จากที่ใดเล่า?”
ไม่รู้ว่าเรื่องนี้ใครเป็นคนหยิบยกขึ้นมา สรุปแล้วมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?
เมื่อเข้าไปในเรือน สวีซื่อยิ้มทักแม่สื่อจ้าว “ลำบากท่านต้องวิ่งมาเที่ยวนี้อีกแล้ว”