กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จ้าวชุนหลานจึงรับไว้ “ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ”
สี่เยวี่ยยื่นมือออกมา “ของข้าล่ะ ของข้าล่ะ”
ตู้เฉี่ยวเหนียงนับเงินออกมาสิบอีแปะ “เจ้าเมื่อเช้าช่วยทำขนม ขายขนมก็ออกแรงมาก อย่าใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย”
แล้วก็นับสิบอีแปะให้ฮวนเอ๋อร์ในแบบเดียวกัน
“ท่านแม่ ข้าไม่เอา เจ้าเก็บไว้เถิด”
ฮวนเอ๋อร์ไม่เอาอย่างไรก็ไม่เอา ตู้เฉี่ยวเหนียงก็จนใจ “งั้นข้าเก็บไว้ให้เจ้าก่อน สะสมไว้ให้เป็นสินเดิมเจ้าสาวของเจ้า”
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้ฮวนเอ๋อร์หน้าแดง
ชิงเฉิงวิ่งกลับมาจากข้างนอก ข้างหลังมีเด็กสองคนตามเป็นหาง เข้าเรือนมาก็รื้อกล่องอาหาร พอเห็นว่าว่างเปล่าก็อดผิดหวังไม่ได้
“มานี่ พวกเจ้าสามคนก็คนละอีแปะ”