ตอนที่ 30 เกิดความมั่นใจ

งานที่ดูเหมือนเบา แต่พอลงมือทำกลับเหนื่อย ไม่นานนักสี่เยวี่ยก็เริ่มปวดเมื่อยแขน

ตู้เฉี่ยวเหนียงรับไม้หมุนหินโม่จากมือนางแล้วผลักหินโม่ “ข้าว่าแล้ว การทำขนมไม่ใช่เรื่องง่าย”

สี่เยวี่ยสะบัดแขนที่เมื่อยล้า “รอให้ภายหน้าหาเงินได้ จะซื้อลาสักตัวมาโม่”

คนในบ้านผลัดกันลองคนละครั้ง แป้งถั่วเขียวก็ถูกโม่ออกมา

แม้ในใจตู้เฉี่ยวเหนียงจะยังไม่ค่อยมั่นใจนัก แต่พอลงมือทำจริง ราวกับทุกขั้นตอนถูกจารึกไว้ในกระดูกจนเป็นธรรมชาติ

ใช้ตะแกรงไม้ไผ่ร่อนหนึ่งรอบ ปูผ้าขาวบางลงในแม่พิมพ์ทรงยาว แล้วยกขึ้นนึ่งบนน้ำเดือด

กะเวลาราวหนึ่งเค่อกว่านำออกมา

ใส่ผงน้ำตาลที่โม่เป็นผงลงไป เติมน้ำอีกเล็กน้อย นางลงมือบีบลองดูความนุ่มแข็ง