กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สวีซื่อเห็นนางไม่พูดไม่จา จึงกล่าวอีก “ก็พี่น้องของฉางฟู่ ที่อยู่บ้านข้าง ๆ พวกเจ้า คือฉางกุ้ย เจ้ามองว่าเขาเป็นคนอย่างไร”
ทั้งสองมิได้สัมผัสกันกี่ครั้ง ตู้เฉี่ยวเหนียงไม่รู้จะตอบอย่างไร
สวีซื่อคิดว่านางไม่ยินยอม “น้องสาว เจ้าอย่าเพิ่งรีบปฏิเสธ ฟังข้าพูดให้จบก่อน”
“คนในบ้านเหล่านี้ ต้องพึ่งหลานชายอิ้งเหอผู้เป็นแรงงานฉกรรจ์เพียงคนเดียว จะพอได้หรือ ถึงเขามีฝีมือสักอย่าง แต่ตอนนี้เขาบาดเจ็บ หลายเดือนทำงานไม่ได้”
“ดูพวกเจ้ากินอยู่ก็ประหยัดอดออม คิดว่าเงินในมือคงตึงตัว ผู้ใหญ่ทนลำบากอดอยากได้ แต่เด็กเล็กอดท้องนานไม่ได้ จะทำให้ร่างกายทรุดโทรม”
ในใจตู้เฉี่ยวเหนียงเห็นด้วยกับคำนี้ นางพยักหน้าเบา ๆ ถอนใจหนึ่งครั้ง