ตอนที่ 10 กังวลเรื่องครองชีพ

หมอมาได้รวดเร็วมาก ก้าวเข้าไปตรวจดูอาการบาดเจ็บของหยางอิ้งเหอ

ซ่งฉางกุ้ยมีเหงื่อท่วมหัว ใช้มือพัดลมให้ตัวเอง

เขาวิ่งไปตลอดทาง แล้วยังวิ่งเหยาะ ๆ กลับมาอีก

ตู้เฉี่ยวเหนียงยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เขา “ขอบคุณพี่ใหญ่ซ่งที่วิ่งมาถึงที่นี่ รีบเช็ดเหงื่อเถิด”

ซ่งฉางกุ้ยลังเลครู่หนึ่งจึงรับไป

เขาเช็ดเหงื่อเสร็จ กำลังไม่รู้ว่าควรซักให้สะอาดก่อนแล้วค่อยเอามาคืนหรือไม่ ตู้เฉี่ยวเหนียงก็ยื่นมือมาขอแล้ว

ยังไม่ทันได้เอ่ยคำขอบคุณ ก็ได้ยินหมอว่าบาดแผลที่ขากระทบถึงกระดูก

ตู้เฉี่ยวเหนียงรีบเดินเข้าไปถาม “ร้ายแรงหรือไม่”