ตอนที่ 8 สิบห้าเดือนเจ็ด

คนงานห้าคนหนึ่งร้อยสิบอีแปะ น้อยกว่าหลายวันก่อนมาก จ้าวชุนหลานก็ยังปวดใจอยู่ดี

ห้องครัว ห้องอาบน้ำ กับห้องส้วมและกำแพงบ้าน รวมโน่นนี่คิดแล้วยังต้องใช้ไปอีกกว่าหนึ่งตำลึง

แม้ไม่เพิ่มอะไรเลย ก็เหลือเพียงสองตำลึงกว่า

สองตำลึงนี้คนเจ็ดคนจะใช้ได้นานสักเท่าใดเล่า

แม่บ้านผู้ดูแลเรือนกลุ้มใจยิ่งนัก

ซ่งต้าเจียงกับพวกกำลังก่อเตาไฟ สี่เยวี่ยก็อดทึ่งไม่ได้ว่าพี่ใหญ่เก่งจริง ในสถานการณ์เช่นนั้นยังคิดหอบกระทะเหล็กออกมาได้

หยางอิ้งเหอมองสีหน้าจ้าวชุนหลาน “นี่ล้วนเป็นเงินนะ ถ้าไม่หอบออกมา พี่สะใภ้ของเจ้าก็คงไม่ยอมซื้อกระทะเหล็ก”

ไม่มีกระทะเหล็กก็กินผัดไม่ได้

ทั้งสองใจตรงกัน มองหน้ากันแวบหนึ่ง สี่เยวี่ยชูนิ้วโป้ง “พี่ใหญ่ยังฉลาดหลักแหลมที่สุด”