ตอนที่ 6 ความรู้สึกซับซ้อน

ขนมปังนึ่งแป้งหยาบหนึ่งอีแปะได้สองลูก หยางอิ้งเหอไม่กล้าซื้อมาก ซื้อเพียงสี่ลูก

ข้าวสารเม็ดเล็กสิบอีแปะต่อหนึ่งชั่ง ข้าวกล้องเพียงเจ็ดอีแปะ เขาซื้อสามสิบชั่ง

เพียงเท่านี้ก็กินได้ไม่กี่วัน เพราะคนในบ้านมาก

ยังกำชับว่าหลังจัดการเอกสารทะเบียนครัวเรือนเสร็จ ให้ตัดเนื้อหนึ่งชิ้นให้ซ่งฉางฟู่เป็นของตอบแทน

สุดท้ายหยิบหวีไม้สองอันออกจากตะกร้า อันหนึ่งให้จ้าวชุนหลาน อีกอันให้ตู้เฉี่ยวเหนียง

ได้ยินเรื่องใช้จ่ายเงิน จ้าวชุนหลานก็รู้สึกปวดใจ

แต่ก็กล่าวว่า “ของตอบแทนสมควรให้ เขาตกลงให้พวกเราขึ้นทะเบียนครัวเรือนที่นี่ ทั้งแบ่งที่ดินปลูกเรือน ทั้งแบ่งที่นา บุญคุณนี้มีเท่าไรก็ค่อย ๆ ตอบแทนไปทีละส่วนเจ้าค่ะ”