กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพราะหยางอิ้งเหอกลับไปในตำบลก่อน พอทุกคนทราบว่าพบซูฮุ่ยแล้ว ต่างก็ถอนหายใจโล่งอก
เมื่อล่วงรู้ถึงภัยอันตรายที่เกิดขึ้น ต่างก็อดหวาดเสียวย้อนหลังไม่ได้
หากไม่มีฟางเซิงกับหยวนอู่อยู่ แม้จะไล่ทันก็ยากจะปราบโจรลักเด็กได้
หากซูฮุ่ยหายไปจริง ผลที่ตามมาคาดไม่ถึง ทั้งครอบครัวใหญ่ก็คงอยู่อย่างไม่สบายใจไปตลอดชีวิตที่เหลือ
ตู้เฉี่ยวเหนียงร่ำสวดมนตร์พระพุทโธติด ๆ กัน แล้วดึงสวีซื่อไปเตรียมของตอบแทน
จ้าวชุนหลานสงสารหยางอิ้งเหอ จ้องมองแผลมีดแล้วน้ำตาไหล
หยางอิ้งเหอกลับหัวเราะกล่าวว่า “ร้องไห้อะไรกัน แค่แผลถลอกนิดหน่อยเท่านั้น”
หมอสือก็ยิ้มปลอบว่า “ไม่ถึงกับเป็นอันตรายใหญ่โต กินยาบำรุงโลหิตปราณสักหน่อยก็ดีขึ้น ไม่ต้องกังวลมากเกินไป”