กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฮวนเอ๋อร์คว้าสี่เยวี่ยไว้ด้วยความตื่นตระหนก “ข้าเห็นนางนั่งกินขนมอยู่ตรงนั้นชัด ๆ มีหญิงชราที่มาซื้อขนมคนหนึ่งถามโน่นถามนี่ ข้าก็คิดว่านางกลับไปที่ร้านฝั่งโน้นแล้ว”
เมื่อพูดมาถึงตอนท้าย เสียงของนางก็เริ่มสะอื้น นางร้อนใจจนกระทืบเท้า “ไม่นี่ นางไปไหนเสียแล้ว”
สี่เยวี่ยรู้สึกเพียงในสมองดังครืนขึ้นมาแวบหนึ่ง ในชั่วขณะนั้นนางคิดไปสารพัด แล้วหลุดปากออกมา “ลองหาดี ๆ อีกทีเถิด นางยังอยู่ในลานนั้นหรือไม่ เล่นซ่อนตัวกันอยู่หรือเปล่า”
พอสิ้นเสียง ซ่งล่าเหมยก็หน้าซีดเผือดวิ่งเข้ามา ทั้งน้ำเสียงร้องไห้ “ทางข้างหน้าหากันหมดแล้ว ซูฮุ่ยหายไป”
นางร้อนใจจนน้ำตาไหล ไม่รอให้สี่เยวี่ยตอบ ก็ตะโกนเรียกซูฮุ่ยด้วยเสียงดังลั่น