กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คืนนั้นหลี่ชิ่งโหย่วไม่ได้กลับห้องนอน ไปนอนที่ห้องฝั่งตะวันตกข้าง ๆ แทน
ถึงทิงฉินจะพูดจาไพเราะเพียงใด ก็ไม่อาจเรียกเขาให้กลับไปได้
ยายหลี่เกิดความคิดขึ้นมา เช้าวันรุ่งขึ้นขณะทำงาน นางจึงพูดกับหลี่ชิ่งโหย่วว่า “เรื่องนี้ก็ต้องมีข้อสรุปให้เป็นหลักเสียที เจ้าคิดอย่างไร?”
ไม่ทันให้หลี่ชิ่งโหย่วตอบ นางก็บ่นว่า “ข้าบอกเจ้านานแล้วว่านางไม่ใช่คนดี แต่เจ้าก็ไม่ยอมฟัง ถ้าไม่ใช่ข้าห้ามไว้ จะจัดงานใหญ่โตจริง ๆ แล้วหน้าตาใครกันที่จะเสีย?”
หลี่ชิ่งโหย่วจนใจพูดไม่ออก ก้มศีรษะทำงานของตนเงียบ ๆ ไม่มีเสียง