กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งต้าป่าวได้แต่เบิกตามองโก่วตั้นประคองเยี่ยนจื่อออกไป ใจรู้ว่าตนยากจะหนีพ้นการแก้แค้น จึงหลบออกไปเสียเลย
โก่วเซิ่งเลิกงานกลับมาเห็นท่านแม่และน้องชายถูกตี ความโกรธในใจนั้นไม่ต้องเดาก็รู้
เจ้าคนเลวผู้นั้นยังกล่อวดดีอีก เห็นทีจะยังขาดการสั่งสอน
เขาถือไม้เรียวค้นทั้งหน้าหมู่บ้านหลังหมู่บ้านก็ไม่พบคน รอจนกลางดึกก็ยังไม่เห็นซ่งต้าป่าวกลับมา ถึงกับโมโหจนหัวเราะออกมา
ที่แท้เขาก็ยังรู้จักกลัว
คอยดูก็แล้วกันว่าเขาจะหลบอยู่ข้างนอกได้นานเท่าใด ยังจะกลับบ้านนี้หรือไม่
เช้าตรู่ออกไปทำงาน สั่งโก่วตั้นไว้ว่า ถ้าเห็นท่านพ่อกลับมาให้ไปบอกเขาที่ร้านสักคำ
แล้วยังกำชับทั้งสองคนให้ระวังตัว อย่าให้ถูกมันรังแกอีก