ตอนที่ 297 เสียใจแล้วเสียใจอีก

หลี่ชิ่งโหย่วลังเลตัดสินใจไม่ได้

ซ่งล่าเหมยได้พูดจาเอาเรื่องแล้ว ยังลดตัวลงอ้อนวอนทั้งน้ำตา

นางมีท่าทางใจสลาย หลี่ชิ่งโหย่วเห็นใจ แต่ก็ยังไม่ยอมผ่อนปาก

สี่เยวี่ยผลักประตูห้องเข้ามา ก้าวขึ้นไปโอบซ่งล่าเหมยปลอบ

แล้วเอ่ยกับหลี่ชิ่งโหย่วอย่างเย็นชาว่า “เจ้ายังทำพี่สาวใหญ่ของข้าให้เป็นเช่นนี้ไม่พออีกหรือ ยังจะทำให้ซูฮุ่ยต้องน้ำตานองหน้าอย่างนางอีกหรือ”

“เจ้าไม่คู่ควรเป็นพ่อของซูฮุ่ยเลย เจ้าเคยมีใจพ่อลูกต่อนางสักนิดหรือไม่ เคยคิดถึงนางสักเสี้ยวหรือไม่”

“เจ้ามีทั้งลูกชายลูกสาวครบ เอิบอิ่มในความสุขของครอบครัว เคยคิดหรือไม่ว่าซูฮุ่ยใช้ชีวิตอย่างไร นางไม่เคยเรียกคำว่าพ่อสักคำ ไม่เคยสัมผัสความรู้สึกที่ได้รับความรักจากพ่อ”