ตอนที่ 295 พ่อเฒ่าใจสลาย

เฉิงเหลียนไม่ได้สอบถามว่าธุรกิจนี้จะทำเงินได้มากเพียงใด ต่อให้ได้มากเท่าไรก็เป็นเพราะขนมของสี่เยวี่ยทำได้ดี

มิใช่เพราะฝีมือของเขาทั้งหมด

ค่าจ้างเดือนละ 150 อีแปะ แต่สี่เยวี่ยควักให้ถึงค่าจ้างสิบวันในครั้งเดียว

เฉิงเหลียนรู้สึกว่ามากเกินไป

เขาหัวเราะสองครั้งกำลังจะปฏิเสธ สี่เยวี่ยกลับยัดให้เขา “ครานี้ฝีมือของเจ้ามิใช่น้อย เปลืองความคิดไปมาก นี่คือสิ่งที่เจ้าสมควรได้”

นางหัวเราะหนึ่งครั้งแล้วกล่าวอีก “ร้านขนมมีชื่อเสียงแล้ว ต่อไปเรื่องถูก ๆ แบบนี้จะค่อย ๆ น้อยลง เจ้ารีบเก็บเสียเถิด ถ้าผลักไสอีกก็จะไม่มีแล้วจริง ๆ”

เฉิงเหลียนจึงยิ้มรับ กล่าวขอบคุณ แล้วเก็บเงินครึ่งพวงเข้ากองทรวงอย่างมีความสุข