ตอนที่ 292 เฉิงเหลียนทำงาน

หยวนอู่ลูบจมูกยิ้ม แล้วเอ่ยกับฟางเซิงว่า “เดิมข้าก็ว่าจะไปหาเจ้า แต่กลัวว่าเจ้าจะเบื่อคำพูดพวกนั้นเสียก่อน จึงเปลี่ยนไปเล่ากับคนอื่นแทน”

ฟางเซิงชำเลืองมองเขาครั้งหนึ่ง คิดในใจว่าคงเพิ่งผ่านพ้นตรุษไปใหม่ ๆ กลัวจะรบกวนคนในครอบครัว จึงไปหาหยางอิ้งเหอ

เขาไม่คิดจะแฉให้เสียเชิง สะพายมีดเดินเลียบไปตามถนนอย่างเนิบ ๆ เพื่อตรวจตรา

เมื่อตรวจไปถึงทิศตะวันออกของตำบล ก็เห็นเฉิงอิงเข็นเตาอบออกมาจากตรอก หยวนอู่ทำสีหน้าปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดินเข้าไปช่วยเข็นรถ

ฟางเซิงพยักหน้าให้นางเฉิงอิงเล็กน้อย แล้วเดินต่อไปข้างหน้า

ไม่ช้า หยวนอู่ก็วิ่งตามมา ยิ้มเยาะตัวเอง “ชีวิตข้าคงจมปลักอยู่ตรงนี้แล้วกระมัง”

ฟางเซิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้เอ่ยอันใด