ตอนที่ 288 ต้นไม้มงคลเรียกทรัพย์

โจวชุนหลิงจ้องดูสี่เยวี่ยขายขนม มองอย่างอิจฉาที่นางเก็บเงินได้หนึ่งพวง

ในใจคิดว่าถ้าตนเองหาเงินเก่งเช่นนี้ ท่านแม่ก็คงไม่ขัดขวางไม่ให้ติดต่อกับเฉิงวั่ง

เมื่อนึกถึงวันนั้นที่หิวจัดจนได้กินขนมอบ นางรู้สึกในใจซับซ้อนยิ่งนัก

มีทั้งความเสียใจและความรู้สึกที่ทำอะไรไม่ได้

นางไม่กล้าเอ่ยถึงเฉิงวั่งต่อหน้าท่านแม่อีก แต่ก็ยากที่จะวางเขาไว้ได้

นางรู้สึกอย่างลึกซึ้งว่าเรื่องของความรู้สึกนั้นไม่อาจบังคับกันได้แม้แต่น้อย

เหตุผลบอกนางว่าควรปล่อยวางและลืมเสีย

แต่ความจริงกลับคือนางเศร้าเสียใจเพราะเขาแทบทุกคืน

ความคิดถึงยากจะควบคุม

นางจะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าสิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ล้วนไม่มีความหมาย แต่ก็ยังอดรู้สึกไม่เป็นธรรมไม่ได้