กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าตรู่ของวันสิบสี่ ซ่งล่าเหมยมา
นางเป็นห่วงว่าพวกนางสามคนจะยุ่งจนไม่ไหว
พอมาถึงก็พับแขนเสื้อลงมือทำงาน
เฉิงเหลียนเห็นนางก็รีบรายงานสถานการณ์ร้าน รับซื้อของแห้งและธัญพืชหยาบมาบ้าง ขายออกไปบ้าง
กระบุงไม้ไผ่และตะกร้าไม้ไผ่เป็นต้นก็ขายไปได้หลายใบ
ของบางอย่างที่สี่เยวี่ยฝากยายเสิ่นหามา ก็ขายออกไปทีละอย่างสองอย่าง
บัญชีเป็นเขาขีดเขียนไว้ พอชิงเฉิงเลิกเรียนก็ช่วยบันทึก เงินทั้งหมดก็มอบให้สี่เยวี่ยเก็บไว้
ซ่งล่าเหมยเชื่อใจเขา ยิ้มชมสองคำว่าทำได้ดี
ใบหน้าของเฉิงเหลียนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่เขารู้สึกว่าตนทำยังไม่พอ
เพียงเรื่องบันทึกบัญชีอย่างเดียว ก็ยังต้องพึ่งผู้อื่น