กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอฟ้าเริ่มมืด เยี่ยนหงก็พาเด็ก ๆ กลับไป สี่เยวี่ยรับช่วงเฝ้าห้องครัวแทนนาง
น้ำร้อนและของกินถูกส่งเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่า
จนถึงยามสาม ทารกก็ยังอยู่ในท้อง
ทำให้จ้าวชุนหลานทรมานจนหมดเรี่ยวแรง เสียงครวญเจ็บก็ค่อยลง
ซ่งล่าเหมยมาจากเรือนตะวันออก เข้าห้องครัวแล้วกล่าวว่า “เจ้าไปพักเถิด ข้าจะเฝ้าเอง”
เห็นสี่เยวี่ยไม่ยอมก็เกลี้ยกล่อมอีกว่า “เจ้าเหนื่อยมาทั้งวัน พรุ่งเช้ายังต้องทำงานอีก อีกอย่างร้านใหม่ก็ขาดเจ้าไม่ได้”
หยางอิ้งเหอเองก็เข้ามาเกลี้ยกล่อม “อย่าอดนอนเลย ไปนอนสักหน่อยเถิด ร่างกายสำคัญกว่า”
อย่างไรก็อยู่ห้องข้าง ๆ มีอะไรขยับเขยื้อนก็ได้ยิน สี่เยวี่ยจึงกลับเรือนตะวันออกเตรียมหลับสักงีบ