กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บ้านที่ส่งผ้านั้นอยู่ในตรอกทางใต้ของตำบล ตอนออกจากบ้านพวกเขามืดค่ำแล้ว มองเห็นผู้คนได้ราง ๆ พอสมควร
ทั้งสองใกล้จะถึงปากตรอก ไม่คิดว่าจะเห็นลวี่ไป่ซุ่นหิ้วไหใบหนึ่งเลี้ยวเข้ามา
ตอนแรกเขาออกจะงุนงง จากนั้นก็จ้องเก๋อเทียนตงด้วยสีหน้าแปรปรวน
ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว ตอนที่เดินสวนกันจะผ่านไปพอดี ได้ยินเขาพูดจาโลมเลียอย่างไม่เหมาะสมคำหนึ่ง
สี่เยวี่ยเห็นเขาพูดจาเสียดสีแปลก ๆ หลายครั้งแล้ว แต่นึกถึงหน้าตาเถ้าแก่โรงแลกเงินผู้เป็นพ่อของเขา จึงไม่ได้คิดจะใส่ใจ
ในตรอกมีเพียงสามคน เก๋อเทียนตงแม้ไม่รู้จักเขา แต่ก็รู้ว่าเขาพูดถึงสี่เยวี่ย
สีหน้าของเก๋อเทียนตงเย็นชาลง เขาเรียกเขาให้หยุด แล้วถามว่า “อยู่ดี ๆ เจ้าเหตุใดจึงพูดจากล่าวหาผู้อื่นเช่นนี้”