กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉิงวั่งเป็นคนไม่ช่างพูด เห็นหยวนอู่เหม่อลอยด้วยความผิดหวัง ก็เงียบงันไม่รู้จะปลอบอย่างไร
อีกทั้งเขาคิดว่าในโลกนี้ไม่มีถ้อยคำใดจะปลอบใจหยวนอู่ได้เลย
เว้นแต่พี่เขยซุนต้าอันจะสิ้นใจในทันที
เขาไม่เคยรักใคร จึงยากนักที่จะเข้าใจความรู้สึกของหยวนอู่ที่มีต่อพี่สาวใหญ่
หากเป็นเขา เขาไม่มีทางทำได้อย่างไม่เห็นแก่ตัวเช่นนี้เด็ดขาด
ตระกูลซุนและซุนต้าอันมีบุญคุณต่อบ้านเรา ตอนที่ท่านพ่อล่วงลับก็เป็นพวกเขาที่ช่วยเหลือเกื้อหนุน
ด้วยเหตุนี้หลังพี่เขยป่วย พี่สาวใหญ่จึงไม่เคยทอดทิ้ง
เที่ยวหางานทำ รับจ้างทำงานเพื่อเลี้ยงชีพ
ว่ากันแล้วต่างก็เป็นคนน่าสงสาร ทางความรู้สึกไม่รู้ควรเข้าข้างฝ่ายใด
หยวนอู่เรียกสติกลับมา เห็นสีหน้าของเฉิงวั่ง ก็ยกยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ