ตอนที่ 233 มีใจแต่ไร้กำลัง

จวงจื่อไม่เต็มใจเรียนช่างไม้ แม่ม่ายหลิ่วหลอกเขาว่าในร้านมีขนมให้กิน ข้าวเที่ยงยังมีเนื้อให้กิน เขาจึงยอมเรียน

แต่หยางอิ้งเหอไม่ยอมรับเขา ร้านขาดช่างไม้อาจารย์ที่ทำงานได้ ไม่ใช่จะหาศิษย์ฝึกงาน

อีกทั้งเรื่องจะรับศิษย์ ก็ไม่ถึงคิวจวงจื่อเลย

แม่ม่ายหลิ่วเป็นคนที่ยุ่งยากนัก ไม่คิดจะไปข้องแวะกับนางแม้แต่น้อย

เอ่ยเพียงคำว่าไม่เหมาะสม หยางอิ้งเหอไม่สนใจสองแม่ลูก ทำงานต่อไป

แม่ม่ายหลิ่วยิ้มประจบ “จวงจื่อที่บ้านข้าเฉลียวฉลาดนัก ร้านของเจ้ากิจการยิ่งดีขึ้น รับลูกศิษย์เพิ่มอีกคนก็ไม่เสียหายอะไร ทั้งยังไม่ต้องลำบากหาคนอีกในภายหลัง”

หยางอิ้งเหอกล่าว “ไม่ต้องให้เจ้ามาเป็นธุระ คนเหล่านี้ก็พอใช้แล้ว”