ตอนที่ 226 ไม่ยอมปริปากเด็ดขาด

ขณะที่ทั้งสามคนประทับลายนิ้วมือ ท่านผู้เฒ่าซือก็กระซิบกับนายตำบลอู๋

จากนั้นนายตำบลอู๋ก็กวักมือเรียก หยวนอู่ก้าวเข้าไป ไม่รู้ว่ากระซิบสั่งอะไรกัน เห็นแต่หยวนอู่เดินออกไป

หลังประทับลายนิ้วมือแล้วเก็บคำให้การขึ้นมา สีหน้าของท่านผู้เฒ่าซือก็หนักลงทันที จ้องตรงไปที่หวังชุนเซียง ถามว่า “เหตุใดเจ้าจึงใส่ร้ายผู้อื่น จงสารภาพมาตามจริง”

หวังชุนเซียงตัวสั่นเทา ส่ายหน้าสุดกำลัง เบียดเสียงออกจากลำคอ “ราษฎรหญิงไม่ได้ทำ”

“ถึงเพียงนี้แล้วยังจะแก้ตัวอีก เช่นนั้นข้าผู้พิพากษาจะไล่เรียงให้เจ้าฟังทีละข้อ”

ท่านผู้เฒ่าซือจ้องนางพลางกล่าว “กลอนหน้าต่างเสียได้อย่างไร เจ้ารู้ดีกว่าผู้ใด อธิบายไม่ชัดก็บอกปัญหาได้ชัดเจนแล้ว มิใช่คำแก้ตัวสักประโยคเดียวจะทำให้เจ้าพ้นผิดได้”