ตอนที่ 197 คิดแล้วหน้าแดง

โจวชุนหลิงเรียก “พี่เฉิงวั่ง” คำเดียว น้ำตาก็เอ่อล้น ดั่งมีถ้อยคำนับพันนับหมื่นติดขัดอยู่ในลำคอ

นางมีใจให้เฉิงวั่ง ทว่าท่านพ่อท่านแม่ไม่ยอมรับ ในใจมีทุกข์มากมาย แต่มิรู้จะระบายให้ผู้ใดฟัง

กว่าจะฉวยโอกาสออกมาเที่ยวช่วงเทศกาลได้สักครั้ง พอได้พบคนในดวงใจ นางก็ร้องไห้จนกลั้นไม่อยู่

เฉิงวั่งเป็นคนพูดน้อย ไม่ถนัดปลอบใจผู้ใด ยิ่งไม่รู้ว่าควรพูดสิ่งใด

ในเมื่ออาสะใภ้โจวไม่ชอบให้เขาเข้าใกล้ชุนหลิง ทั้งสองก็ไม่ควรติดต่อกันเป็นการส่วนตัว

เขาอยากชวนชุนหลิงกลับไป แต่เห็นนางร้องไห้เสียใจเช่นนั้น ถ้อยคำที่อยู่ริมฝีปากก็ถูกกลืนกลับลงคอ

ผู้คนที่ผ่านไปมามองดูไม่หยุด ทำให้ทั้งสองยิ่งเปิดปากได้ยากขึ้น