กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งต้าป่าวถูกคนหามมาทิ้งไว้ที่บ้าน สวมเพียงเสื้อตัวเดียว ถูกตีจนหน้าตาบวมช้ำ กอดท้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด
เยี่ยนจื่อใจเต้นระส่ำ ครั้นได้ยินว่าเขาเล่นพนันแพ้เงิน ก็ไม่ได้ประหลาดใจมากนัก แต่ในใจหนักอึ้งอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อต้องมาพบเจอผู้ชายเช่นนี้ นางก็มีความคิดอยากตายครั้งแล้วครั้งเล่า
นางไล่ลูกชายทั้งสองกลับเข้าห้องไปนอน แล้วเหลือบมองซ่งต้าป่าวด้วยสายตาเย็นชา ในใจคิดว่าเหตุใดพวกนั้นไม่ตีเขาให้ตายเสียเลย
ย่อมไม่คิดไปก่อเรื่องถึงบ้านคนอื่น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะเขาก่อกรรมทำเข็ญเอง สมควรถูกตี
ซ่งต้าป่าวสูดลมหายใจเฮือกด้วยความเจ็บแล้วตะโกนว่า “เจ้ายัยตัวเหม็น มองอะไรนักหนา? ไม่รีบไปตามหมอมาหรือ?”