กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งต้าป่าวพยายามโน้มน้าวทุกคนอย่างเต็มที่ “ลองดูสิ กลัวเสียก็เอาแค่อีแปะไม่กี่เหรียญมาเล่น ๆ ทำงานหนักมาทั้งปีก็ควรจะสนุกสนานกันบ้าง”
“ช่วงปีใหม่ถือเป็นงานชุมนุมผู้คน อีแปะไม่กี่เหรียญทั้งทำให้ร่ำรวยไม่ได้ ทั้งทำให้บ้านแตกสาแหรกขาดไม่ได้”
ทุกคนถูกเขาพูดจนใจเอนเอียง เอาคำพูดของซ่งฉางฟู่เป็นลมผ่านหู
คำพูดดี ๆ ยากจะตักเตือนผีที่สมควรตาย ก่อนจากไปซ่งฉางฟู่ด่าออกมาด้วยความโกรธ “ไม่ชนกำแพงก็ไม่รู้สึกเจ็บ เสียเปรียบกันไปทีละคนถึงจะพอใจ”
ซ่งต้าป่าวอวดโอ่จนพอแล้วก็กลับบ้านอย่างหยิ่งผยอง โยนถุงเงินลงบนโต๊ะ ท่าทางราวกับเป็นท่านผู้ใหญ่
“ไปฆ่าไก่ให้ข้าสักตัว ข้าจะดื่มเหล้า”
เยี่ยนจื่อยืนนิ่งไม่ขยับ “ช่วงปีใหม่เช่นนี้ จะเอามีดมาทำให้เห็นเลือดได้อย่างไร”