กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขนมแป้งไส้เนื้อผักแห้งพออบออกมาก็หอมยิ่งขึ้น จ้าวชุนหลานหยิบมาถือกินหนึ่งชิ้น พลางยิ้มกล่าวว่า “นึกถึงแป้งอบที่พ่อเฒ่าซ่งขายที่บ้านเกิด เมื่อวานลองชิมไปคำเดียว ช่างทำให้อยากนัก กลางคืนยังคิดถึงแป้งอบจนนอนไม่หลับเลย”
สี่เยวี่ยยิ้มกล่าวว่า “หรือไม่พี่สะใภ้ก็มาเปิดร้านแป้งอบเสียเลย”
จ้าวชุนหลานเอออวยทันที “ทำก็ทำ ได้ทั้งเงินได้ทั้งแป้งอบกิน”
งานทำไร่ไถนางทำจนเบื่อมานานแล้ว ความคิดนี้จึงเกิดขึ้นจริง นางเดินออกไปหาหยางอิ้งเหอ พลางพูดครึ่งเล่นครึ่งปรึกษาว่า “ปีหน้าข้าเปิดร้านขนมอบเองดีหรือไม่”
นางอยู่บ้านทำไร่ไถนาพร้อมเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่ ทั้งวันยุ่งไม่หยุด สองปีกว่ามานี้เหนื่อยยากยิ่งนัก
หยางอิ้งเหอทั้งสงสารทั้งรู้สึกผิด