กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สี่เยวี่ยอยู่ในห้องครัวไม่ยอมออกมาเลย เก๋อเทียนตงไม่ได้เห็นนางจึงผิดหวังอยู่บ้าง
ทั้งสองเพียงมีกำแพงกั้นอยู่ไม่กี่ก้าว ถึงกับได้ยินเสียงพูดของนาง ขอเพียงเดินไปไม่กี่ก้าวก็เห็นนาง ถึงกับพูดคุยกับนางได้
แต่เขาไม่กล้า
รู้สึกว่ากะทันหันเกินไป
คิดแต่ไม่กล้า รสชาติเช่นนี้ช่างละเอียดอ่อนพิกล
ยามยังเยาว์ย่อมรักใคร่บุพการี ครั้นรู้จักความงามก็ย่อมใฝ่หาหญิงสาวงาม
ความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้นกับสี่เยวี่ยนั้น เขาไม่ได้ตกใจกลัว เพียงแต่ความรู้สึกหวั่นได้หวั่นเสียไม่ใคร่จะรื่นรมย์นัก
กลางคืนนอนอยู่บนเตียง ในสมองคิดถึงทุกสีหน้าและรอยยิ้มของนาง พลิกตัวไปมากินอนไม่หลับ
จนดึกสงัด เขานอนไม่หลับจึงลุกขึ้นนั่ง ในความมืดคิ้วขมวดแน่น