ตอนที่ 182 ตั้งแผงแล้วถูกตอแย

งานเลี้ยงต่อเนื่องทั้งหมู่บ้านกินกันอย่างสำราญ

ซ่งต้าป่าวกินเหล้ามากเกินไป นอนแผ่เละอยู่กับพื้น เยี่ยนจื่อจะเข้าไปประคอง เขาก็โบกมือเตะเท้าด่าคนมั่วไปหมด

ชายในหมู่บ้านสองสามคนจึงช่วยกันหิ้วเขาไปโยนไว้ในกองฟาง ปล่อยให้เขานอนตามสบาย

อย่างไรก็คงไม่หนาวตาย

หวังต้าจู้วุ่นวายอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ทั้งช่วยขนโต๊ะกับม้านั่งไปส่ง ทั้งช่วยรื้อเพิง

ซ่งฉางฟู่มองแล้วส่ายหน้าไม่หยุด ขมวดคิ้วพูดกับแม่ม่ายหลิ่วว่า “หลิ่วเย่เอ๋ย คนขยันเช่นนี้ เจ้าต้องทำดีกับเขาหน่อย ความจริงใจจึงจะแลกมาซึ่งความจริงใจ”

แม่ม่ายหลิ่วไม่สนใจเขา สวีซื่อเหลือบมองนางแต่ไกล “ทำร้ายคนเช่นนี้ สักวันเจ้าจะต้องเสียใจ”