ตอนที่ 155 ผูกใจไว้

ผู้ดูแลฉีไม่มาเสียที มิใช่เพราะยุ่ง หากแต่ตั้งใจปล่อยให้พวกนางรอคอย

เห็นสองนางชะเง้อคอคอย พอเข้ามาก็เอาใจช่วยยกน้ำชาส่งขนม ความภาคภูมิใจในใจไม่ต้องพูดก็รู้

เขาทำเป็นวางท่า ล้วงเงินพวงหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ “เท่านี้พอเป็นค่าขนมครั้งก่อนแล้วกระมัง”

ฮวนเอ๋อร์ไม่เข้าใจว่าหมายความเช่นไร ดูท่าทางเหมือนไม่ปลื้มขนมของพวกนาง ใจจึงห่อเหี่ยว หันไปมองสี่เยวี่ย

สี่เยวี่ยแรกก็ใจหายวาบเช่นกัน ทว่าพอเห็นเขายังนั่งนิ่งสบายดี ก็แอบคาดเดาว่าหรือเขากำลังทำเป็นถือตัว

นางฝืนยิ้มประจบ ถามอย่างระมัดระวัง “ขนมไหว้พระจันทร์ที่ส่งไป ผู้ดูแลฉีได้ชิมแล้วหรือยังเจ้าคะ พอใจหรือไม่”

ผู้ดูแลฉีเอ่ยอือเบา ๆ “ก็พอ ๆ อย่างนั้นแหละ”