ตอนที่ 149 ข่มขู่ให้ไร้ทายาท

การที่แม่ม่ายหลิ่วกับหวังต้าจู้ได้อยู่ร่วมกันนั้น ต่างฝ่ายต่างเพราะผลประโยชน์กันทั้งสิ้น

ฝ่ายหนึ่งถูกไล่ออกจากบ้าน อีกฝ่ายขาดแรงงานฉกรรจ์ จึงเป็นอีกหนึ่งเรื่องแต่งงานที่ตกลงอยู่กินด้วยกันเพื่อประคองชีวิต

ทางฝ่ายสวีซื่อถอนใจว่าการมีลูกชายหลายคนก็ไม่ใช่เรื่องดีไปเสียทั้งหมด ส่วนสี่เยวี่ยนั้นถอนใจอยู่ในใจว่าสายเลือดระหว่างพี่น้องสามารถจางบางได้ถึงเพียงนี้

เพื่อผลประโยชน์เพียงเล็กน้อย ก็สามารถทอดทิ้งพี่น้องแท้ ๆ และหลานชายแท้ ๆ ได้

ด้วยเหตุนี้เองจึงเกิดความคิดเลือนรางขึ้นบ้างว่า หากไม่สามารถเลี้ยงดูเด็กให้ดีได้ ก็อย่านำพวกเขามาสู่โลกนี้เลย

หากไม่สามารถให้พวกเขาอิ่มท้องและอบอุ่นได้ ก็อย่าให้กำเนิดพวกเขาออกมารับความยากลำบากและความทุกข์ทรมาน