ตอนที่ 131 ผู้เฒ่าซ่งป่วย

ฤดูร้อนยามว่างจากไร่นา ยามสายเยี่ยนจื่อพาโก่วเซิ่งมาหาหยางอิ้งเหอ ไม่พูดสักคำเพียงก้มหัวคำนับแล้วยื่นกระบุงไม้ไผ่ในมือมาให้

ข้างในมีลูกท้ออยู่ไม่กี่ลูก

หยางอิ้งเหอไม่รู้ว่านางมาด้วยเรื่องใด โบกมือไม่ยอมรับ

เยี่ยนจื่อดันให้เขา ยืนกรานให้รับไว้ “ลูกท้อไม่กี่ลูกไม่เท่าไรหรอก”

สี่เยวี่ยอยู่ตรงนั้น ชะโงกดูในกระบุง ก็รู้ว่าเป็นลูกท้อจากบ้านผู้เฒ่าซ่ง คาดคะเนเวลาก็คงจะสุกแล้ว

คิดจะทำขนมลูกท้อ ช่วงบ่ายจะไปซื้อที่หมู่บ้านสักหน่อย

ผลัดกันไปมาสองครั้ง หยางอิ้งเหอยังไม่รับ “อาสะใภ้มีอะไรก็พูดมาเถิด พวกเราอยู่หมู่บ้านเดียวกัน ไม่ต้องถือพิธีรีตองพวกนี้”