ตอนที่ 127 หย่าขาด หนึ่ง

ยายหลี่อารมณ์พลุ่งพล่านเกินไป เป็นผลร้ายต่ออาการป่วย หมอจึงสั่งยาระงับประสาทให้นาง

หลังจากนางหลับสนิท หลี่จาวตี้ถือชามยาออกจากห้องมา นางจ้องหลี่ชิ่งโหย่วอย่างหงุดหงิด “เจ้ากล้าดีจริง หรือคิดจะทำให้ท่านแม่ของเราโมโหจนตาย”

หลี่ชิ่งโหย่วกอดหัวนั่งยองอยู่ที่ประตู “ข้าก็เพราะกลัวนางโมโหจึงปิดบังไว้”

“เจ้านี่นะเจ้า สติหลงผิดไปแล้วจริง ๆ นานแล้วที่บอกให้เจ้าขาดจากหญิงคณิกาผู้นั้น เจ้ากลับยังกล้าปิดบังเลี้ยงไว้ข้างนอก”

หลี่จาวตี้โกรธจนไม่รู้จะพูดอะไรดี อยากจะเข้าไปเตะเขาสักสองที

ต่อให้ตำหนิมากเพียงใดก็ไร้ประโยชน์