ตอนที่ 123 ตามใจจนผิด

ซ่งล่าเหมยกลับไปบ้านเดิม หลี่ชิ่งโหย่วก็มีข้ออ้างออกไปหาทิงฉินอีก

ที่บ้านขายเต้าหู้ คนในละแวกสิบลี้แปดตำบลต่างรู้จักเขา เขาจึงกล้าไปเพียงยามค่ำคืน อยู่ได้หนึ่งหรือสองชั่วยามก็ต้องรีบกลับ

สองผัวเมียชาวไร่ผู้เฒ่าจึงคิดว่าทิงฉินเป็นภรรยานอกเรือน รู้สึกรังเกียจอย่างยิ่ง

หากไม่ใช่เพราะอยากหาเงินสักสองอีแปะ พวกเขาคงไม่ยอมให้คนเช่นนี้เช่าบ้านเป็นแน่

ในใจทิงฉินขมขื่นอึดอัด แต่พอหลี่ชิ่งโหย่วมาหาด้วยสีหน้าทุกข์ร้อน นางกลับต้องคอยเอาใจปลอบเขาเสียเอง

นางกลืนความน้อยใจและความทนไม่ไหวลงท้อง เพื่อให้ได้เข้าประตูตระกูลหลี่เท่านั้น

หลี่ชิ่งโหย่วนอนหนุนตักนาง พร่ำพรอดเล่าความลำบากใจที่ต้องเลือกทางใดทางหนึ่งกับความสำนึกผิดของตน