กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากซ่งล่าเหมยกลับมา บ้านก็กลับสู่ความสงบ หลี่ชิ่งโหย่วรู้ดีว่าพอนางกลับไปบ้านเดิม ตนเองต้องถูกพ่อแม่บ่นไม่หยุดแน่
หากบอกสาเหตุที่แท้จริงของตนเองออกไปตรง ๆ นางก็ต้องไม่ยอมแน่ เขาจึงฉลาดขึ้นมาสักครั้งอย่างหาได้ยาก ไม่ได้ยกเรื่องของตนเองขึ้นมาอ้าง
“ท่านพ่อท่านแม่ชอบซูฮุ่ย พวกท่านก็อายุปูนนี้แล้ว ให้พวกท่านได้อุ้มหลานอีกสักหลายครั้งเถิด”
“ถึงแม้เจ้ากับข้าจะต้องหย่าขาดจากกัน แต่ซูฮุ่ยก็ยังเป็นหลานสาวของพวกท่าน มีคนรักใคร่เพิ่มอีกสองคนไม่ดีหรือ”
ซ่งล่าเหมยเพิ่งพูดไปประโยคเดียวว่าไม่ต้องการ เขาก็รีบขัดขึ้นว่า “ข้ารู้ว่าในใจเจ้ารู้สึกน้อยใจ และยังน้อยใจแทนซูฮุ่ยด้วย แต่เจ้าลองคิดถึงตัวเองดู เมื่อก่อนเจ้าไม่เคยหวังให้ยายเอ็นดูเจ้ากับชิงเฉิงมากขึ้นบ้างหรือ”