ตอนที่ 115 ลูกคือหนี้

กลางถนนสี่เยวี่ยถามไม่ได้ ทั้งสองจึงเลี่ยงมาที่ริมถนนค่อนข้างลับตาคน มองซ้ายมองขวาเห็นไม่มีผู้ใดสนใจ

จึงเอ่ยถามว่า “หากชายคนหนึ่งทำหนังสือสัญญายกบุตรให้ฝ่ายหญิง โดยไม่มีคนกลาง สัญญาฉบับนี้จะถือเป็นหลักฐานได้หรือไม่”

เป็นคำพูดที่โผล่ขึ้นมาไม่ปะติดปะต่อ แต่ฟางเซิงกลับเข้าใจ เขาเป็นคนในตำบลนี้ เรื่องของตระกูลหลี่อื้อฉาวจนผู้คนรู้กันทั่วไป เขาย่อมรู้ดี

เขาไม่ซักไซ้ถึงสาเหตุ ตอบว่า “ทางที่ดีที่สุดคือมีคนกลางค้ำประกัน”

สี่เยวี่ยกลุ้มใจ ก็เพราะหาคนกลางไม่ได้นี่สิ

นางทอดสายตามองฟางเซิง แล้วก็ส่ายหน้า ให้ผู้ใดมาค้ำประกันก็ไม่ต่างจากการลากคนอื่นลงน้ำ

คนที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่คนรู้จัก ไม่มีผู้ใดเต็มใจ

ส่วนผู้ที่มีญาติมีคนรู้จัก ก็ไม่เหมาะที่จะเป็นคนกลาง