กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หยางอิ้งเหอเสนอค่าจ้างวันละ 20 อีแปะ เพื่อจ้างพ่อเฒ่าเก๋อมาทำงาน หากภายหลังฝีมือของเขาดีขึ้น ค่าจ้างก็ยังเจรจากันได้อีก
ค่าจ้างแรงงานฉกรรจ์หนึ่งวันก็ไม่เกินจำนวนนี้ คิดทั้งเดือนแล้วมากกว่าที่เขาขายหุ่นไม้ได้เสียอีก
พ่อเฒ่าเก๋อไม่ลังเลก็รับปากทันที
บ้านของเขาห่างจากในตำบลสิบกว่าลี้ ไปกลับต้องเสียเวลาสองชั่วยาม
หยางอิ้งเหอเป็นคนพูดง่าย อนุญาตให้เขาเอาไม้กลับไปแกะที่บ้าน ไม่ต้องมาทุกวัน
แม้แต่มีดแกะสลักที่ช่างไม้ใช้ก็ให้เขายืมใช้ก่อน
เครื่องมือเดิมของพ่อเฒ่าเก๋อมีเพียงบางส่วนที่ใช้ได้ ไม่ครบถ้วน
เรื่องนี้เดิมทีควรให้เขาจัดหาด้วยตัวเอง แต่คิดว่าการจัดหาเครื่องมือต้องใช้เงินไม่น้อย จึงให้เขายืมใช้ก่อน