ตอนที่ 100 แสร้งทำเป็นไม่รู้

นางไม่อยากร้องไห้ แต่ไม่รู้จะช่วยพี่สาวใหญ่ได้อย่างไร จู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา พร้อมกับพูดคำเหล่านี้ออกไป

พอน้ำตาหลั่งลง ก็ยากจะกลั้นอีก เงียบเชียบไร้สุ้มเสียงแต่ไหลทะลักออกมา เช็ดอย่างไรก็ไม่หมด

หลี่ชิ่งโหย่วทำตัวไม่ถูก ในใจคาดเดาว่านางต้องได้ยินเรื่องอะไรมาบ้าง สีหน้าจึงยิ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

กลัวคนเห็น จึงกวาดตามองซ้ายขวา เห็นไม่มีใครสนใจ จึงกล่าวว่า “เจ้าวางใจเถิด ข้าจะดีกับพี่สาวใหญ่ของเจ้า จะไม่มีวันทรยศนาง”

สี่เยวี่ยร้องไห้ถามว่า “เจ้ารับปากหรือ”

หลี่ชิ่งโหย่วพยักหน้ารัว ๆ “ข้าสาบาน หากข้าไม่ดีกับล่าเหมย ขอให้ข้าไม่มีจุดจบที่ดี”

สี่เยวี่ยเช็ดน้ำตา “เจ้าต้องพูดแล้วทำได้จริง อย่าทำให้พี่สาวใหญ่ต้องผิดหวังเด็ดขาด”