กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าตรู่ ซ่งฉางกุ้ยพาเด็กน้อยไปติดตัวอักษรฝู ทั้งสามคนเถียงกันวุ่นวาย คนหนึ่งบอกว่าเอียงแล้ว อีกคนบอกว่ายังไม่ตรง
ในหมู่บ้านพลันดังเสียงร้องโหยหวนของเด็กน้อย ชิงเฉิงตะโกนว่าไป ทั้งสามวิ่งหายไปราวกับควัน
ตู้เฉี่ยวเหนียงโผล่หัวออกจากห้องครัว “เทศกาลปีใหม่ทั้งที เกิดอะไรขึ้นหรือ”
สี่เยวี่ยเดินออกจากลานบ้าน ก็เห็นชาวบ้านต่างพากันเดินออกจากบ้านมุ่งไปกลางหมู่บ้าน
เสียงนั้นมาจากบ้านแม่ม่ายหลิ่ว ประตูลานบ้านของนางเปิดกว้าง มองผ่านช่องว่างระหว่างผู้คนก็เห็นนางมือหนึ่งดึงจวงจื่อไว้ อีกมือถือไม้ปัดขนไก่ฟาดเขาอย่างสุดแรง
จวงจื่อร้องโวยวายพลางเอามือทั้งสองไขว้หลังป้องก้น สะบัดหลุดไม่พ้นได้แต่หมุนตัวหลบเป็นวง