กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เดินออกมาได้ระยะหนึ่ง พระภิกษุน้อยอดไม่ได้ที่จะถามพระภิกษุผู้ใหญ่ว่า “ศิษย์พี่มักกล่าวว่าผู้บวชไม่กล่าวคำเท็จ เหตุใดเมื่อครู่ที่จวนตระกูลเฉา ศิษย์พี่จึงต้องหลอกคนตระกูลเฉาเล่า”
เมื่อทั้งสองเข้าไปในจวน ศิษย์พี่บอกนายท่านเฉาว่า มารดาของมู่หลานในช่วงวาระสุดท้ายได้สำนึกผิดต่อหน้าพระศากยมุนี ปรารถนาจะไถ่ตัวบุตรสาว
อีกทั้งกล่าวว่านี่เป็นเรื่องดีงามที่สั่งสมบุญบารมี นายท่านเฉาจึงตอบตกลงอย่างไม่ลังเล
เรื่องที่ไม่มีอยู่จริงเช่นนี้ มิใช่การหลอกลวงหรือ
พระภิกษุผู้ใหญ่หัวเราะเบา ๆ “ช่วยชีวิตคนหนึ่งมีอานิสงส์ยิ่งกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น นี่เป็นคำเท็จด้วยเจตนาดี นับเป็นการหลอกลวงไม่ได้”