ตอนที่ 63 เฉี่ยวเหนียงคลอดลูกสาว

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ถึงเดือนเจ็ด การมาขึ้นทะเบียนครัวเรือนที่หมู่บ้านดอกท้อก็ครบหนึ่งปี

ตอนแรกจ้าวชุนหลานมั่นใจเต็มที่ว่าจะทำชีวิตให้ดีได้ แต่ตอนนี้นางได้แต่ถอนใจว่านางในเวลานั้นช่างไร้เดียงสา

สามีไปรับแรงงานเกณฑ์แล้วยังไม่กลับมา ไม่รู้ว่าถูกเคี่ยวกรำจนเป็นอย่างไรบ้าง

ธุรกิจช่างไม้ไม่ดีขึ้นแม้แต่น้อย ชีวิตอยู่ได้เพียงพอประทังท้อง นางจึงมักเกิดความรู้สึกจนใจและสิ้นหวัง

ขณะพลิกเถามันเทศในไร่ นางอดถอนใจไม่ได้ ไม่ยอมจำนนต่อชีวิตที่ต้องก้มหน้าทำไร่ทำนากลางแดดกลางดินเช่นนี้

ตะวันสูงขึ้น นางเก็บหญ้าที่ทิ้งไว้ริมไร่ซึ่งไก่กินได้ ใส่กระบุงไม้ไผ่แล้วสะพายกลับบ้าน