ตอนที่ 59 ควบคุมอารมณ์ไม่ได้

โต๊ะ เก้าอี้ และเครื่องเรือนนั้น ครัวเรือนทั่วไปย่อมใช้จนพังจริง ๆ ซ่อมไม่ได้แล้วถึงจะเปลี่ยนของใหม่

ไม่ใช่ของที่เสียหายง่าย คนซื้อน้อยก็เป็นเรื่องปกติ

อีกทั้งยังไม่มีชื่อเสียง ไปซื้อร้านช่างไม้ร้านอื่นก็ได้ เหตุใดผู้คนจึงต้องมาซื้อที่ร้านของพวกเขาด้วยเล่า

ตลาดนัดแรกยังขายเก้าอี้ได้สองตัว สองตลาดนัดถัดมาไม่ขายอะไรได้เลย

ขากลับ อากาศที่แจ่มใสครู่ใหญ่จู่ ๆ ก็เปลี่ยนเป็นครึ้มฝน ฝนฤดูร้อนพูดมาถึงก็มา

บนถนนไม่มีที่กำบังฝน จ้าวชุนหลานแยกไม่ออกว่าใบหน้าเปียกฝนหรือน้ำตา

ตอนแรกนางไม่เคยคิดว่ามันจะยากเช่นนี้ พอเริ่มยอมรับว่าค้าขายยาก แต่ไม่คิดว่าจะยากถึงเพียงนี้

ทุกย่างก้าวล้วนเกินความคาดหมายของนาง