ตอนที่ 52 ทุกข์เดียวกันเห็นใจกัน

เรื่องนี้สี่เยวี่ยจัดการเองไม่ได้ นางจึงให้ฮวนเอ๋อร์ไปตามอาซ่ง แล้วให้เด็กน้อยไปเรียกแม่ของจวงจื่อมา

แม่ของจวงจื่อก็คือแม่ม่ายหลิ่วนั่นเอง

เพราะซ่งฉางกุ้ย นางจึงด่าตู้เฉี่ยวเหนียงที่บ้านอยู่บ่อยครั้ง ทั้งยังว่าเป็นแม่เลี้ยงใจดำ ฉะนั้นจวงจื่อจึงพูดว่าชิงเฉิงน่าสงสาร

เมื่อได้ยินว่าเด็กน้อยสองคนต่อสู้กันจนมีเลือดออก ทั้งสองก็รีบมาเป็นอันเร็ว

ระหว่างทางมาซ่งฉางกุ้ยได้ฟังฮวนเอ๋อร์เล่าเรื่องทั้งหมดแล้ว จึงสงสารชิงเฉิงอย่างยิ่ง

พอเห็นใบหน้าชิงเฉิงถูกข่วนเป็นแผล ความสงสารบวกกับความโกรธก็พลุ่งขึ้น เขาจึงทำหน้าบูดบึ้งใส่แม่ม่ายหลิ่ว

แม่ม่ายหลิ่วเห็นมือลูกชายตัวเองถูกกัดจนเป็นแผล ก็สงสารไม่แพ้กัน

ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมใคร จึงโต้เถียงกันขึ้น