กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่สาวใหญ่ ต่อไปข้าขายขนมแล้วจะไปหาเจ้า”
สี่เยวี่ยเกาะประตูเกี้ยวพูด
คำว่า “พี่สาวใหญ่” คำเดียวก็น้ำตาซ่งล่าเหมยเอ่ออีกครั้ง
นางเอ่ยคำว่า “ได้” เบา ๆ ด้วยเสียงขึ้นจมูก
ตามธรรมเนียมการส่งเจ้าสาวควรให้ลุงฝ่ายแม่เป็นผู้แทน แต่คนตระกูลเฉียนไม่มา จึงได้แต่ซ่งฉางฟู่กับหยางอิ้งเหอสองคนส่งซ่งล่าเหมยออกเรือน
ท่ามกลางเสียงประโคมเป่าแตรตีกลอง เกี้ยวมุ่งไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน
ชิงเฉิงจู่ ๆ ก็ร้องไห้ “ว้า” ออกมา สวีซื่อรีบอุ้มเขาเข้าไปในลานบ้านปลอบ
เบื้องหน้าสีแดงพร่าไปหมด ซ่งล่าเหมยเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวข้างนอก ย่อมได้ยินเสียงร้องไห้ของชิงเฉิง
น้ำตาเอ่อที่ปลายขนตา นางเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง