ตอนที่ 119 รีบๆ พังพินาศไปซะทีเถอะ

ตอนที่ 119 รีบๆ พังพินาศไปซะทีเถอะ

ภายในร้านแคบๆ อากาศพลันแข็งค้างในพริบตา

บรรยากาศที่เคยเอะอะโวยวาย ราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง

ฮานามิจิ ซากุรางิที่ในปากยังคาบหมูสามชั้นไว้ครึ่งชิ้น เบิกตากว้าง

“บอสลิง?!”

ที่คีบในมือของทาเคโนริ อาคางิร่วงหล่นลงบนโต๊ะเสียงดัง “เคร้ง”

ไม่ใช่เพราะความกลัว

แต่เป็นเพราะเขามองเห็นแสงสีเขียวปัดประหนึ่งหมาป่าหิวโซในดวงตาของกลุ่มคนที่อยู่ข้างหลังอุโอซุมิต่างหาก

นั่นมัน...

สายตาของนักทำลายล้างคาร์โบไฮเดรตชัดๆ!