ตอนที่ 110 ความจริงแล้ว ฉันนี่แหละคือบอส!

ตอนที่ 110 ความจริงแล้ว ฉันนี่แหละคือบอส!

หลินเป่ยใช้มือเดียวจับลูกบาสแล้วโยนเล่นเบาๆ

มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างน่าหมั่นไส้

“ไม่ไปสนใจจิ้งจอกตัวนั้นแล้วเหรอ?”

“หมอนั่นกัดเจ็บนะ”

เซนโดไม่ขำด้วย

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ หน้ากากความอ่อนโยนอันเป็นเอกลักษณ์บนใบหน้าของเขาได้แตกสลายลงแล้ว

รูม่านตาหดเล็กลง แววตาสว่างวาบจนน่ากลัว

ราวกับผู้เล่นสายเปย์ที่ในที่สุดก็สุ่มได้ตัวละครระดับ SSR ระดับแรร์ไอเทม

ตื่นเต้น