ตอนที่ 105 ช่องว่างแห่งพรสวรรค์

ตอนที่ 105 ช่องว่างแห่งพรสวรรค์

ทั้งสนามเงียบกริบ

หนึ่งวินาทีต่อมา

“เฮ้!!!”

หลินเป่ยปล่อยมือลงสู่พื้น

เขาไม่ได้แม้แต่จะปรายตามองแป้นบาส หมุนตัวเดินกลับไป

ตอนที่เดินผ่านฟุกุดะที่มีใบหน้าซีดเผือด เขาก็ไม่หยุดฝีเท้า

เพียงแค่ทิ้งประโยคหนึ่งไว้อย่างราบเรียบ

“เก็บสายตาที่เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อนั่นไปซะ”

เขาชี้มาที่ตัวเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยโสโอหังถึงขีดสุด