กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 ยังเป็นคนดี ๆ ไม่ทันเต็มที่ กลับให้ฉันไปเป็นหมาตัวน้อย!
คืนนั้น น้องดาร์ลิงคิดว่ามันก็แค่วันเลิกเรียนธรรมดา ๆ วันหนึ่ง เดินตามแถวของห้องไปจนถึงหน้าโรงเรียน แต่ก็ยังต้องตะลึงกับภาพตรงหน้า
บรรดาคุณน้าที่ตอนเช้ามาส่งเธอ ตอนนี้กลับมายืนเรียงแถวอยู่ข้าง ๆ แม่ ยิ้มแล้วโบกมือให้เธอ
รอบ ๆ เต็มไปด้วยคนที่มามุงดูพวกคุณน้า ทุกคนลืมไปเลยด้วยซ้ำว่าจะมองหาลูกของตัวเอง เอาแต่มอง คนที่ปกติเห็นได้แค่ในทีวี ตอนนี้กลับยืนอยู่ตรงข้าง ๆ แบบนี้
ข้างหูน้องดาร์ลิงมีแต่เสียงเพื่อน ๆ ที่พูดด้วยความอิจฉา
“โอ้ ดาร์ลิง วันนี้เป็นวันอะไรกันเนี่ย ดู ๆ แล้วก็ไม่ใช่วันเกิดเธอด้วยนะ”