กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 เขายืนเงียบ ๆ อยู่ตรงนั้น ราวกับภูเขาที่พึ่งพาได้ตลอดไป
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินซิงฉีตื่นแต่เช้า มานั่งกินข้าวเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหารพร้อมกับแม่ ระหว่างที่พ่อยังไม่มา เขาก็กระซิบถามเจียงหวั่นจืออย่างสงสัย
“เป็นไงบ้างจือจือ? แผนการราบรื่นไหม? อ้อนพ่อดี ๆ แล้วหรือยัง? พ่อตกลงตามที่ขอไหม?”
เจียงหวั่นจือพยักหน้าอย่างมั่นใจ
“ลูกก็รู้นี่ว่าพ่อของลูกจัดการยากแค่ไหน แม่ของลูกน่ะนะ ต้องออกแรงกินนมกินตับแทบแย่ ใช้พลังวัวเก้าตัวเสือสองตัวเลยล่ะ!
กระเป๋าเดินทางเล็ก ๆ ของลูกก็จัดเก็บเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวลูกค่อยตรวจดูอีกรอบนะ ว่ามีอะไรยังไม่ได้เอาติดไปบ้าง ก็หยิบใส่เองเลย”