กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 ไม่ใช่ทุกคนจะต้านทานความอยากได้ทางวัตถุได้
แม้บรรยากาศจะหวานจนสติแทบจะหลุดลอยไป แต่พอถึงเวลาพูดความในใจ เจียงหวั่นจือก็ยังเขินจนพูดไม่ออก
ในจังหวะที่ฟูกยุบตัวลง หลินชิงหลี่โน้มตัวลงจูบดวงตาของเจียงหวั่นจือ พลางเติมประโยคที่เธอพูดไม่จบให้เองในใจ:
“ผมรู้แล้ว เธอรักผม ที่เลือกผมเพราะรักแรกพบกับผม ผมก็เหมือนกัน”
จูบของหลินชิงหลี่เริ่มไล่ลงมาที่ลำคอของเจียงหวั่นจือ ความรู้สึกชา ๆ ซ่าน ๆ แพร่ไปทั่วร่างของเธอ แม้ลมหายใจจะกระจัดกระจาย แต่เธอก็ยังถามต่อเป็นระยะ ๆ:
“คุณ…คุณ…รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
หลินชิงหลี่เองก็หายใจไม่เป็นจังหวะ แต่เขายังคงยิ้มอย่างเอ็นดู:
“มีเจ้าขี้เมาตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ตอนเมาเหล้า ก็บอกผมด้วยปากตัวเอง”