กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 แค่เคาะประตูก็ทำให้เธอกลัวขนาดนี้?
หลินชิงหลี่จำใจพาหลินซิงฉีกลับห้อง มองดูเขาขึ้นเตียงนอนอย่างว่าง่าย แถมยังช่วยปิดไฟในห้องให้ด้วย แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่กล้ากลับห้องของตัวเองทันที
เขาแสร้งทำเป็นเดินไปห้องรับแขก พลางเกาหูเกาแก้มอย่างกระวนกระวาย แล้วมองเจ้าหมูน้อยที่หลับปุ๋ยผ่านกระจกบานใหญ่จากพื้นจรดเพดานอยู่พักหนึ่ง
ในใจก็อดพึมพำไม่ได้ว่า แม้แต่เจ้าหมูน้อยยังหลับสนิทกว่าหลินซิงฉีเสียอีก เด็กโตแล้วนี่หลอกยากจริง ๆ
หลินชิงหลี่อดทนรออยู่นานถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม เมื่อแน่ใจว่าหลินซิงฉีหลับแล้วและคงไม่วิ่งออกจากห้องมาอีก จึงค่อย ๆ ย่องกลับห้องอย่างเบามือเบาเท้า